Dat is de vraag die bij iemand met afwijzingsgevoeligheid voortdurend op de achtergrond speelt in de interactie met anderen. Afwijzingsgevoeligheid of rejection sensitivity is de extreme angst om afgewezen te worden, om er niet bij te horen, om niet leuk gevonden te worden, om negatief of onvolledig beoordeeld te worden, niet goed genoeg te zijn, niet te voldoen aan de verwachtingen, om teleur te stellen, of om door de mand te vallen. De belangrijkste oorzaken hiervan zijn dat je als kind vaak hebt gehoord dat je niet goed genoeg was of dat je niet gezien/gehoord werd in je behoeften (bv. aan steun, begrip of onvoorwaardelijke acceptatie). Als gevolg van deze ervaringen ben je je gaan aanpassen aan wat anderen van jou verwachten. Je bent je behoeften gaan negeren en je zo gaan gedragen dat je wel liefde en aandacht kreeg (en straf kon vermijden). Wanneer je neurodivergent bent (bv. bij AD(H)D of hoogsensitiviteit) loop je hier een groter risico op omdat je behoeften en manier van denke

Als je neurodivergent bent (bv. bij hoogsensitiviteit of AD(H)D) dan is de kans groot dat je als kind best wel wat opmerkingen en kritiek te verduren hebt gekregen: zit stil, let op, doe verder, babbel niet zoveel, je kan beter, je doet niet genoeg je best, je bent te stil, te luid, te druk, te dromerig, te intens, te gevoelig, te complex, te … (vul maar aan). Door al die opmerkingen kreeg je mogelijk het gevoel dat er iets mis is met jou, dat je niet goed genoeg bent, dat je niet voldoet aan de verwachtingen. Je voelde je misschien dom en onbegrepen. Je bent jezelf misschien gaan zien als een stout, lastig of ongewenst kind. Misschien werd je zelfs gekleineerd of voor schut gezet door de leerkracht. Het maakt dat je jezelf niet durft te zijn, je het gevoel hebt dat je een masker moet opzetten om geaccepteerd te worden, waardoor je je anders voordoet dan je bent (‘masking’) en je in die toneelrol constant bevestiging gaat zoeken bij anderen. Dat kan leiden tot afwijzingsgevoeligheid (=

Als je ADHD hebt dan heb je een groter risico om een ongezond en onregelmatig eetpatroon te hebben. 🙄’s Ochtends heb je geen zin of tijd om te ontbijten en vaak vergeet je ook ’s middags te eten, waardoor je plots reuzehonger hebt en dan naar snelle (lees ongezonde) snacks grijpt. 💡TIP Eet op een regelmatige basis. Bij ADHD is het in het begin belangrijker om erop te letten dat je gewoon gevoed bent dan evenwichtig gevoed (later kan je dan je dieet stilaan aanpassen). Zet een timer om je te helpen herinneren om te eten. 🙄Soms wil je wel gezond eten maar merk je dat je frigo leeg is, of je hebt geen energie of courage om te koken, met als gevolg: fastfood to the rescue. 💡TIP Gebruik de weg van de minste weerstand: werk met een vast weekmenu, maak gemakkelijke menu’s, bestel maaltijdboxen, koop voorgesneden diepvriesgroeten en gemakkelijke gezonde snacks (bv. rauwe groenten die je niet eerst moet snijden, noten, gedroogd fruit). 💡TIP Zorg voor een vaste lijst van go-to gerechten voo